Gangmaekers en Gangmaekerinnekes,
Grueëts sjtèl ich mich aan uch väör es de 60e Prins vanne Gangmaekers. Waat ein enorme ieër óm ‘t Haelder volk inne vastelaovendj te moge väörgaon! Wiedet Vorst Sebastiaan mich benaderdje, mós ich michzelf aeve inne erm kniepe – gebäördj dit écht? Ich, Prins vanne Gangmaekers? Ich hoofdje d’r neet lang ueëver nao te dinke!! Doe laefs mer eine kieër, dus wae gaon d’r vol väör! Wie ich bie Ton Abels ‘t prinsepak moch passe, veuldje ich ‘t pas écht: dit is ein groeate ieër.
Väör waem mich nog neet kintj: miene naam is Ivo Kwantes. Geboeare in ‘t riek vanne Rogsjtaekers en opgegruujdj bie De Schäöpkes in Wieërt. Väörig jaor höb ich Abraham gezeen en ich bön 23 jaor gelökkig getrouwdj mèt miene groeate sjat Marjelle. Same mèt oos kinjer Gijs en Pien woeane wae op ’t Sjleydal. Mien moder is vanne kepèl van Remunj en pap eine Kruichenzeicher oet Tilburg. In ‘t dageliks laeve vang ich boeve, want ónrecht kin ich sjlecht verdrage en minse helpe gueëftj mich enerzjie.
Netuurlik gaon ich dit avontuur neet allein aan. Ich bön den ouch grueëts óm mien drie adjedante aan uch väör te sjtèlle: Cleem Maessen, Peter Meusen en Jop Lintjens. Toeval of neet – wae woeane allemaol in dezelfdje sjtraot op ‘t Sjleydal. Minse die de Limburgse vastelaovendj goed kinne, herkinne adjedant Cleem vas. Hae is prins vanne Neelder Katers gewaestj en is muzikant in ein geweljige popbend. Hae bringtj mich de fien kneepkes van ‘t prinsevak waal bie. Peter oet Hale is ein sjportieve wielrenner, mer zètj dees daag ziene fiets aanne kantj. Hae geitj mèt ós fieëste want det kintj d’r es de bèste. Jop hoof ich neet väör te sjtèlle: eine vastelaovesveerder in hert en nere en aod-adjedant van Jeugdprins Siem I. Mèt dit druimteam gaon wae d’r same mèt uch ein fantasties sezoen van make.
Wae höbbe al väöl lol väöraaf gehadj en kieke d’r nao oet óm same mèt uch blievendje herinneringe te make. Aeve neet dinke aan alle mezerie, mer genete van waat vastelaovendj ós bringtj. Mien prinsepak hingtj klaor, de sjtevele zeen gepoetstj en ich kin neet wachte óm same mèt uch ‘t Gangmaekersriek oppe kop te zètte.
Same make wae d’r eine geweljige vastelaovendj van, väör jóngk en aod, dae toet inne wiej ómgaeving te hueëre is!
Ein sjoeane vastelaovendj gewinstj en geneet d’rvan.
Daoróm miene liefsjpreuk:
“Zing, sjpring en sjoenkel mèt ós mèt!”
